[TE]การบ้านคหกรรม

posted on 26 Mar 2016 00:36 by starangel

เอนทรี่ย์นี้เป็นส่วนหนึ่งของคอมมู




การบ้านคหกรรม

ซากากิ นานามิ ชั้นปี3-A เลขที่20 โรงเรียนฮาเนงาซากิ 

เเบบเดี่ยว

 

 

 

 

วัตถุดิบเเละกรรมวิธีในการทำ 

เอนทรี่ย์นี้เป็นส่วนหนึ่งของคอมมู

 


นักศึกษาโซนลม  Asia Iyawalin  ระหัสA030

วิชา : GALEXY AND ANATOMY OF ALIENS

 

 

-------------------------

 

"นี่จะเป็นครั้งเเรกที่ฉันได้เจอเอเลี่ยนตัวอื่น...นอกจาก...ควิ้นซ์"


วันที่ศุกร์ที่ 24 กรกฎาคม ปีXXXX

 

  วันเเรกที่ได้ออกไปทำภารกิจนอกสถานที่  ในพื้นที่รกร้างซึ่งไม่น่าจะมีสิ่งมีชีวิตอยู่ ในเเถบเมืองที่เคยมีชื่อว่ารัสเซียที่หนาวเย็นจับใจ  คิดอยู่เหมือนกันนะว่าถ้าเจอเอเลี่ยนจริงๆจะเป็นยังไง  เเต่พอได้เจอจริงๆก็ไม่เเปลกไปจากที่คิดเท่าไหร่  รูปร่างของเอเลี่ยนที่เจอ มีลักษณะกลมๆสีเขียวอมฟ้า สูงประมาณ1เมตร มารู้ภายหลังว่าเป็นเอเลี่ยนพันธุ์ SALTBLUEROCK  มีทั้งหมด5ตัว  พอดีกับทีมขอพวกเราที่มี5คน เเยกกันจัดการคนละตัวไม่น่าจะมีปัญหา

เเต่...เอเลี่ยนอึดเเละฉลาดกว่าที่เราคิด  ทั้งพ่นกรดได้เเละปาหินได้ ร้ายกาจกว่าที่คิดมาก ที่สำคัญพวกมั้นมุ่งเป้าโจมตีไปที่เชน นศ.โซนไฟ  พี่เเต้ม (ชนะเวศ )เเละฟัคโคจะคอยช่วยเหลือเชนอยู่เเล้วทำให้หายห่วงไปได้  ภายหลังพวกเราจึงร่วมมือกัน สร้างพายุลูกหินไฟ พัดโจมตีใส่เอเลี่ยน เเม้จะทำให้บริเวณรอบๆติดไฟไปบ้าง เเต่ก็ได้ผลดีทีเดียว

  ทว่ายังเหลือเอเลี่ยนอีกตัวที่หลุดรอดมาได้  มันหันมาพ่นกรดเชน เเม้ว่าฟัคโคจะไปช่วยเเล้วเเต่ก็ไม่ทัน  เชนโดนโจมตีจนบาดเจ็บสลบไป  พลังของฉันเหลือน้อยมากเเล้วจึงเปลี่ยนมาใช้มีดเเทงที่หัวมันซ้ำๆเเต่มันก็ไม่ยอมตาย อะไรจะอึดขนาดนี้คะT^T….ท้ายสุดเคียวใช้พลังทั้งหมดที่มี เตะต่อยอัดเอเลี่ยนตัวสุดท้ายไม่ยั้งจนกระทั่งมันสิ้นใจตายไปในที่สุด  

 

เพราะมีคนบาดเจ็บทำให้ภารกิจครั้งนี้ต้องล้มเลิกไปก่อน  เเต่โชคดีที่ไม่มีการสูญเสียถึงชีวิต อย่างน้อยก็ทำให้ร้ว่าพื้ที่สำรวจของทีมที่1มีเอเลี่ยนอาศัยอยู่

สำคัญที่สุดคือ ฉันได้เจอทีมเที่วิเศษมาก  ทั้งพี่เเต้ม  ฟัคโค เคียว เชน  ทุกคนล้วนเป็นคนเก่งเ กล้าหาญ เเละมีน้ำใจ ฉันดีใจที่ได้ร่วมทีมกับพวกเขา ถ้าเป็นไปได้อยากจะร่วมกันทำภารกิจอีกครั้งจังเลยค่ะ^^

 

**สุดท้าย ขอบคุณอาจารย์ลูคัส อาจารย์ผู้คุมทีมที่คอยอยู่ดูเเลมาตลอดค่ะ (เเม้จะหายตัวไปตอนเจอกับเอเลี่ยนก็ตาม )

 

[EHW]HomeworksMagicalCreatures Lauce&Yang

posted on 06 Sep 2015 21:58 by starangel
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม


 
 
การบ้านวิชาสัตว์วิเศษ

 การจดบันทึกศึกษานิสัยของสัตว์เลี้ยงของคนอื่น
 
ลัคส์ วาเลนเทีย ชั้นปี5 บ้านเรเวนคลอ
เเละ
 
หยาง หยุนจง ชั้นปี6โรงเรียนเดริมสเเตรงก์ 
 
 


ลัคส์ วาเลนเทีย เเลกสัตว์เลี้ยงกับ  ฮิคาริ วาย. ลี @smjunior
 
การบ้านในคราวนี้คือดูเเลตัวเฟอร์เรท สีขาว ชื่อ ซีโร่ 
 
 
ไง..เจ้าซีโร่ วันนี้ก็ดูเเข็งเเรงดีเหมือนเดิมนะ ...อย่าหงอยนักสิเเค่7วันเท่านั้นเองล่ะน่า นายจะได้กลับไปอยู่กับ ฮิคาริจังเเน่ไม่ต้องห่วง 
 
 ถึงจะพูดไปอย่างนั้นซีโร่ก็เป็นเจ้าหนูที่ซนมาก ไม่ค่อยยอมเชื่อฟังเท่าไหร่  ชอบหนีไปเที่ยวตามอำเภอใจระหว่างพาไปเดินเล่นตลอดเลยสิน่า  ต้องใช้คาถาตามตัวกลับมาตลอด ไม่ก็ใช้กลิ่นหอมๆของกล้วยหอมสุขกำลังดีล่อมันให้กลับมา ...ทั้งซนทั้งไวเเบบนี้เลยต้องดูเเลเป็นพิเศษ จะว่าไป ก็ดีคล้ายเจ้าของนะ  ฮิคาริจังก็เป็นเด็กสาวที่ดูร่าเริง อยู่ไม่นิ่งเท่าไหร่  
 
นี่ล่ะมั่งที่ว่าเจ้านายกับสัตว์มักจะคล้ายกัน ....
 
เเต่ขนสีขาวๆฟูๆของซีโร่ก็นุ่มมากจริงๆ  เล่นเอาฟินทุกครั้งเวลากอด ที่สำคัญ...มันอ้อนขอให้ขึ้นไปนอนด้วยบนเตียงเป็นประจำ 

ให้ตายสิ...อุตส่าห์หาที่นอนดีๆไว้ให้เเล้วเเท้ๆ เเต่มันก็กระโดดมานอนที่เตียงเราทุกที....เอาล่ะๆ ยอมเเพ้เเล้วก็ได้ คืนนี้มาเป็นหมอนข้างให้เราซะดีๆเจ้าฟอร์เรทน้อย  ฮ่าๆๆ

 
 
 
 
 
-------------------------------------------------
 
 
 
หยาง หยุนจง ชั้นปี6   เเละสัตว์เลี้ยงกับ อเล็กซานเดอร์ คาลิสโต ชั้นปี7 โบว์บาตง
 
การบ้านดูเเลสัตว์เลี้ยง นกHummigbird สีขาว ชื่อ สโนว์ไวท์
 
 
..สโนว์ไวท์ นกน้อยสีขาวบริสุทธิ์สมชื่อ ..
 
 
ในวันเเรกๆก็ดูหงอยเหงาไปบ้าง ถึงจะยอมอยู่ด้วยเเต่ก็ไม่ยอมบินมาหาหรือร้องเพลงให้ฟังอย่างที่มิสเตอร์คาลิสโตบอก.....เดาได้ว่าเพราะคิดถึงเจ้านาย เลยทำตัวซึมเศร้าไปบ้าง
..เเต่สโนว์ไวท์ก็ไม่บินจากไปไหนยังคงอยู่กับฉันตลอดช่วงเวลาที่ตกลงกันไว้กับ มิสเตอร์คาลิสโต ..
 
หลังจากผ่านมาได้3วัน ดูนกน้อยจะเริ่มชินกับเจ้านายชั่วคราวคนนี้มากขึ้น  ฉันตื่นขึ้นมาตอนเช้าก่อนเวลาปกติเพราะเสียงร้องเพลงของสโนว์ไวท์....พอได้ฟังใกล้ๆเเบบนี้เเล้วถึงได้รู้ว่าเป็นเสียงที่ไพเราะน่าฟัง จนต้องตื่นขึ้นมาฟังนกน้อยร้องเพลงที่หน้าต่าง.....เเต่พอเข้าไปใกล้เจ้านกน้อยก็บินไปที่กิ่งไม้ของต้นไม้ใหญ้ที่อยู่ใกล้ๆ หน้าต่างเเทน 
 
...ไม่เป็นไร ...เเค่เห็นว่านกน้อยดูมีชีวิตชีวามากขึ้นก็พอเเล้ว ...
 
วันต่อมา  ฉันยังคงตื่นขึ้นเช้ากว่าปกติทั้งที่เป็นเช้าวันหยุด เพราะเสียงของสโนว์ไวท์อีกเช่นเคย หลังจากกล่าวทกทายนกน้อย ก็เปลี่ยนชุดไปออกกำลังกายรับบรรยากาศดีๆยามเช้าซักหน่อย  ขณะที่กำลังรำมวยฝึกกังฟูทบทวนวิชาทางกายภาพบ้างหลังจาก เพิ่งเวทย์มนต์คาถามาซะนาน  เหลือบสายตาเห็นเจ้านกน้อยสีขาวบินอยู่ใกล้ๆส่งเสียงราวกับจะนับจังหวะการออกหมัด..."เก่งมากคุณสโนว์ไวท์ "  วันนี้นึกอยากกล่าวชื่นชมนกน้อยขึ้นมา บ้าง เเละเเน่นอนว่าเค้าอยู่กับฉันตลอดตั้งเเต่ต้นจนจบการฝึก   .....
 
หลังจากนั้นก็พาสโนว์ไวท์ไปเดินเล่นหาน้ำหวานของดอกไม้ที่เค้าโปรดปรานดื่มด่ำจนหน่ำใจ  .....นับว่าเป็นนกที่น่ารักมากๆตัวนึงมิน่ามิสเตอร์คาลิสโต้ถึงให้ความเอ็นดูมากมายนัก 
 
.....หวังว่า เบียงก้า จะไม่ดื้อกับเขาหรอกนะ ....